Tepeli Muhabbet Kuşlarının Bakımı, Genetiği Ve Sergi Özellikleri

Tepeli Muhabbet Kuşlarının Bakımı, Genetiği ve Sergi Özellikleri​

Tepeli muhabbet kuşları, başlarındaki farklı tüy yapılarıyla dikkat çeken özel kuşlardır. Bakımları, beslenmeleri, genetik özellikleri ve yetiştiricilikleri hakkında bilinmesi gerekenleri bu yazıda bulabilirsiniz. Tepeli muhabbet kuşları, başlarındaki farklı tüy yapılarıyla diğer muhabbet kuşlarından ayrılır. Bu kuşlar yeşil, mavi, sarı ve diğer renk çeşitlerinde görülebilir. Tepeli olma özelliği, kuşun renginden bağımsız olarak ortaya çıkabilir.



Tepeli muhabbet kuşlarının genetiği oldukça karmaşıktır. Çünkü tepenin oluşması, başın hangi bölgesinde yer alması ve nasıl bir şekil alması tek bir genle açıklanamaz. Birden fazla genin etkisi, tüylerin gelişim süreci ve bu genlerin birbirleriyle etkileşimi sonucu farklı tepe şekilleri ortaya çıkabilir.

Bu nedenle iki tepeli muhabbet kuşunun çiftleştirilmesi, mutlaka aynı şekle sahip tepeli yavrular elde edileceği anlamına gelmez. Yetiştiricilikte başarılı olmak için tepe çeşitlerini tanımak, kalıtımın temel özelliklerini anlamak ve yavruları dikkatle gözlemlemek gerekir.

1. Tepeli Muhabbet Kuşu Nedir?​

Tepeli muhabbet kuşu, başındaki tüylerin normalden farklı bir yönde büyümesiyle karakterize edilen bir muhabbet kuşu çeşididir. Normal bir muhabbet kuşunda baş tüyleri belirli bir düzende uzarken tepeli kuşlarda tüyler belirli bir merkezden dışarıya doğru yayılabilir veya bir noktada toplanarak dik bir püskül oluşturabilir.

Tepeli kuşlarda bu farklılık yalnızca belirgin bir tepe şeklinde görülmez. Bazen başın üstündeki tek bir tüyün normalden farklı durması bile tepeli özelliğiyle ilişkili olabilir. Yavru kuşlarda ilk tüyler çıkarken görülen bazı düzensizlikler ise kuş büyüdükçe çevredeki tüylerin etkisiyle kaybolabilir.

Tepeli muhabbet kuşları, sergilerde üç temel tepe şekline göre değerlendirilir:

1.1. Tam daire tepe​

Bu, sergi yetiştiriciliğinde en çok tercih edilen tepe şeklidir.


Tüyler başın üst kısmındaki merkezi bir noktadan çevreye doğru yayılır. Böylece başın üzerinde düzgün, yuvarlak ve mümkün olduğunca eksiksiz bir tüy halkası oluşur.

Tepenin genişliği, simetrisi, merkezde bulunması ve tüylerin eksiksiz olması önemlidir. Daire ne kadar belirgin ve düzenliyse tepe o kadar güçlü görünür.

1.2. Yarım daire tepe​

Bu tepe şeklinde tüyler başın ön kısmında yarım daire oluşturacak biçimde uzanır. Tüyler yukarıya veya aşağıya doğru yönlenebilir ve alın bölgesinde bir saçak görünümü meydana getirir.

Tepenin başın orta çizgisinde bulunması ve iki yana dengeli dağılması, sergi değerlendirmesinde önem taşır.

1.3. Püskül tepe​

Püskül tepede tüyler, başın ön kısmında ve gaganın üzerindeki etli bölgenin yakınında toplanır. Tüyler genellikle yukarıya doğru uzanarak küçük, dik bir püskül meydana getirir.

Bu şekil, tam daire ve yarım daire tepeden farklıdır. Tüylerin başın ortasından çevreye doğru yayılması yerine belirli bir bölgede toplanmasıyla oluşur.

2. Çift Tepe, Üçlü Tepe ve Diğer Tüy Düzensizlikleri​

Tepeli muhabbet kuşlarında yalnızca üç temel tepe şekli görülmez. Bazı kuşlarda birden fazla tepe oluşabilir veya tüyler başın farklı bölgelerinde anormal biçimde yön değiştirebilir.

Çift tepe​

Çift tepeli kuşlarda genellikle iki ayrı dairesel tüy oluşumu bulunur. Bunlardan biri başın üst kısmında, diğeri ise başın arka tarafında veya ense bölgesinde yer alabilir.

Tepelerin konumu her kuşta aynı değildir. Bazı kuşlarda gaganın üzerindeki bölgenin iki yanında daha küçük dairesel tüy oluşumları da görülebilir.

Üçlü tepe​

Üçlü tepeli kuşlarda üç ayrı tepe oluşumu bulunur. Bu tepelerden ikisi başın üst kısmında birbirine yakın olabilirken üçüncüsü başın arka tarafında yer alabilir.

Birden fazla tepenin bulunduğu bu sıra dışı görünüm, özellikle Asya ve Orta Doğu'daki bazı yetiştirici çevrelerinde ilgi görmüştür.

Asimetrik tüy kıvrımı​

Bazı kuşlarda tüyler, gözün üzerindeki bölgede normalden farklı bir yönde kıvrılır. Bu görünüm, tepenin merkezinin başın üstünde veya gaganın üzerinde değil, göz çevresine yakın bir noktada bulunmasıyla ilişkilendirilebilir.

Tek veya birkaç tüyün yerinden çıkması​

Tepeli özelliği her zaman belirgin bir tepe şeklinde ortaya çıkmaz. Başın üstündeki tek bir tüyün farklı yönde durması veya yavruluk döneminde birkaç tüyün anormal biçimde uzaması da bu özellikle ilişkili olabilir.

Bazı yavrularda bu düzensizlikler büyüme sırasında kaybolur. Bu nedenle yalnızca yetişkin kuşun görünümüne bakarak genetik özellik hakkında kesin karar vermek her zaman mümkün değildir.

Yetiştiriciler, kuşların yavruluk dönemindeki tüy gelişimini ve soy geçmişini birlikte değerlendirerek daha sağlıklı sonuçlara ulaşabilir.

3. Tepeli Muhabbet Kuşlarının Tarihçesi​

Tepeli muhabbet kuşlarına ilişkin ilk kayıtlar 1920'li yıllarda Avustralya'nın Sidney kentinde ortaya çıkmıştır. Daha sonra bu kuşlar İngiltere ve Avrupa'da, II. Dünya Savaşı öncesinde; Kanada'da ise savaş sonrasında görülmüştür.

Tepeli kuşların farklı bölgelere nasıl yayıldığını kesin olarak belirlemek kolay değildir. Çünkü bu yayılımda hem daha önce bilinen tepeli soyların kullanılması hem de farklı zamanlarda ortaya çıkmış bağımsız mutasyonlar etkili olmuş olabilir.

Avustralya Tepeli Muhabbet Kuşu Kulübü, bu çeşidin yetiştiriciliğini geliştirmek amacıyla 1992 yılında kurulmuştur. Kulüp, yetiştiricilerin deneyimlerini paylaşmasını ve tepeli kuşların daha iyi tanınmasını sağlamıştır.

2002 yılında Frank Jefferies'in editörlüğünde bir tepeli muhabbet kuşu yetiştiriciliği el kitabı yayımlanmıştır. Daha sonra Ken Yorke, Rob Hugo ve George Clarke tarafından hazırlanan ikinci baskı, 2015 yılında yayımlanmıştır.

Tepeli muhabbet kuşları, 2000-2002 yılları arasında Avustralya'daki ulusal yarışmalarda sergi sınıfında yer almıştır. 2003 yılından itibaren ise ulusal yarışmalarda puan verilen bir sınıf olarak kabul edilmiştir. Bu gelişme, yetiştiricilerin tepeli kuşların kalitesini artırmaya yönelik çalışmalarını desteklemiştir.

Zaman içinde yetiştiricilik deneyiminin artmasıyla birlikte tepe şekli, kuşun vücut yapısı ve genel sergi kalitesi bakımından daha iyi örnekler elde edilmeye başlanmıştır.

4. Tepeli Muhabbet Kuşlarının Genetiği​

Tepeli muhabbet kuşlarının yetiştirilmesinde en önemli konulardan biri, tepe oluşumunun nasıl kalıtıldığını anlamaktır.

Tepenin oluşumu, konumu ve biçimi birden fazla genin etkisiyle ortaya çıkabilir. Genetikte bu duruma poligenik kalıtım denir. Bu modelde birden fazla gen, aynı özelliğin oluşmasına katkıda bulunur.

Ancak tepeli muhabbet kuşlarında bütün genetik ayrıntıların kesin olarak çözüldüğünü söylemek doğru değildir. John Mulley'nin yazısında ele aldığı açıklamalar, yetiştiricilik kayıtlarından elde edilen sonuçlara dayanan bir kalıtım modelini temel alır.

4.1. Baskın gen ve eksik penetrans​

Baskın gen, bir gen çiftinde bulunduğunda etkisini gösterebilen gen olarak tanımlanır. Bununla birlikte, baskın bir genin her taşıyıcıda gözle görülebilir bir özellik oluşturması zorunlu değildir.

Bir genin kendisini taşıyan bireylerin tamamında beklenen özelliği ortaya çıkarmaması, eksik penetrans olarak adlandırılır.

Tepeli muhabbet kuşları açısından bu kavramı şöyle açıklayabiliriz:

Bir kuş, tepeli özelliğiyle ilişkili genetik yapıyı taşıdığı hâlde dışarıdan bakıldığında belirgin bir tepeye sahip olmayabilir. Dolayısıyla yalnızca görünüşe bakarak kuşun ilgili genetik özelliği taşıyıp taşımadığını her zaman belirlemek mümkün değildir.

4.2. Değiştirici genler​

Bazı genler bir özelliğin ortaya çıkmasına doğrudan katkıda bulunurken bazıları bu özelliğin nasıl görüneceğini etkileyebilir. Bu ikinci gruptaki genlere değiştirici genler denir.

Tepeli muhabbet kuşlarında değiştirici genlerin, tepenin biçimi ve konumu üzerinde etkili olabileceği düşünülmektedir.

Örneğin, genetik açıdan tepeli özelliğiyle ilişkili iki kuşun birinde tam daire tepe, diğerinde ise yarım daire veya püskül tepe görülebilir. Bunun olası açıklamalarından biri, genetik yapılarındaki farklılıkların tüylerin gelişimini farklı biçimlerde etkilemesidir.

4.3. Değişken ifade edilebilirlik​

Aynı genetik özelliğin farklı bireylerde farklı biçimlerde ortaya çıkmasına değişken ifade edilebilirlik denir.

Bu kavram, tepeli muhabbet kuşlarının yetiştiriciliğinde özellikle önemlidir. Çünkü tepeli özellik her kuşta aynı büyüklükte, aynı konumda veya aynı biçimde görülmeyebilir.

Bir kuşta geniş ve belirgin bir daire tepe oluşurken başka bir kuşta yalnızca birkaç tüyün yönünde farklılık görülebilir. Her iki görünümün de aynı genetik süreçle ilişkili olması mümkündür.

Tüylerin gelişimi sırasında ortaya çıkan ve genetik olmayan bazı etkiler de tepenin merkezini veya şeklini değiştirebilir.

4.4. PE teorisi nedir?​

Tepeli muhabbet kuşlarının kalıtımını açıklamak amacıyla George Clarke, 2004 yılından itibaren çeşitli çalışmalar yayımlamıştır. Clarke, Avustralya Tepeli Muhabbet Kuşları Kulübü üyelerinin sağladığı 3.000'den fazla yavruya ait yetiştiricilik kaydını istatistiksel olarak incelemiştir.

Bu veriler üzerinden PE teorisi olarak adlandırdığı bir model geliştirmiştir. Buradaki P, penetransı; E ise ifade edilebilirliği temsil eder.

Modelin amacı, tepeli özelliğin neden her yavruda aynı şekilde ortaya çıkmadığını açıklamaktır. İncelenen kayıtların bu modele, daha önce önerilen bazı modellerden daha iyi uyum sağladığı bildirilmiştir.

Bununla birlikte, söz konusu modelin yetiştiricilik kayıtlarına dayandığını ve tepeli muhabbet kuşlarının bütün genetik mekanizmalarını kesin biçimde açıklayan evrensel bir kural olarak değerlendirilmemesi gerektiğini unutmamak gerekir.

5. Tepeli Muhabbet Kuşlarının Çiftleştirilmesinde Beklenen Sonuçlar​

Tepeli muhabbet kuşlarında çiftleştirme sonuçlarını önceden kesin olarak tahmin etmek zordur. Çünkü ebeveynlerin genetik yapısı, tepeli özellikle ilişkili genleri taşıyıp taşımadıkları ve değiştirici genlerin dağılımı sonucu etkileyebilir.

John Mulley'nin aktardığı yetiştiricilik verilerine göre bazı eşleştirmelerde görülebilen yaklaşık tepeli yavru oranları şöyledir:

Bu oranlar, bütün çiftleştirmelerde elde edilecek kesin sonuçlar değildir. Kaynakta belirtilen geniş değişkenlik, ebeveynlerin genetik yapısının ve diğer genlerin etkisinin tam olarak bilinmemesinden kaynaklanır.

Önemli: Tepeli bir kuşun tepesiz bir kuşla çiftleştirilmesinden doğan yavru, kendisi tepeli görünmese bile yetiştiricilik açısından değer taşıyabilir. Ancak tepeli bir ebeveyne sahip olması, yavrunun mutlaka tepeli genini taşıdığını kanıtlamaz.

Bu nedenle yavruların yalnızca dış görünüşüne değil, soy kayıtlarına ve sonraki çiftleştirmelerde ortaya çıkan sonuçlara da bakılmalıdır.

6. Tepeli Muhabbet Kuşu Yetiştirme Stratejileri​

Tepeli muhabbet kuşlarını sergi standartlarına uygun biçimde yetiştirmek oldukça zordur. Çünkü yetiştiricinin yalnızca tepe şekline değil; kuşun boyutuna, vücut yapısına, rengine ve işaretlerine de dikkat etmesi gerekir.



Üstelik istenen özelliklerin tamamını aynı kuşta bir araya getirmek kolay değildir. Belirgin bir tepeye sahip kuşların sayısı az olduğunda, yetiştirici bazen tepe kalitesini korumakla vücut büyüklüğünü artırmak arasında seçim yapmak zorunda kalabilir.

Bu nedenle daha fazla yavru elde etmek ve bunların arasından istenen özelliklere sahip olanları seçmek önemlidir.

Aşağıdaki yöntemler, John Mulley'nin kendi yetiştiricilik deneyiminden aktardığı stratejilerdir. Bunlar bütün yetiştiriciler için tek doğru yöntem olarak değerlendirilmemelidir.

6.1. Birinci yıl: Tam daire tepeli kuşu tepesiz bir kuşla çiftleştirmek​

Bu eşleştirmenin temel amacı, tepeli soyun genetik çeşitliliğini ve vücut yapısını geliştirmektir. Yakın akraba kuşların sürekli çiftleştirilmesinden kaynaklanabilecek olumsuzlukları azaltmak da hedeflenir.

Bu eşleştirmeden belirgin tepeli yavrular elde etme olasılığı düşük olabilir. Bu nedenle yetiştirici, sonraki yıllarda kullanılabilecek yavruları ve soyları belirlemeye çalışır.

Mulley, kendi uygulamasında mavi seri ile sarı yüzlü mavi seri kuşları ve yeşil serideki baskın alaca ile benekli çeşitleri tercih ettiğini belirtir. Renk ve çeşit seçiminde, tepeli olmayan yavruların da uygun biçimde değerlendirilebilmesi etkili olmuştur.

Yazar ayrıca küçük tepeli kuşların büyük eşlerle çiftleştirilmesinde fiziksel uyumun dikkate alınabileceğini ifade eder. Ancak eş seçimi yalnızca boyuta göre yapılmamalı; kuşların sağlık durumu, kondisyonu ve üreme başarısı da değerlendirilmelidir.

6.2. İkinci yıl: Tepeli özellik taşıyabilecek yavruları tam daire tepeli kuşlarla çiftleştirmek​

İkinci aşamada, ilk yıl elde edilen yavrular tam daire tepeli kuşlarla eşleştirilir. Bu işlemin amaçlarından biri, hangi yavruların tepeli özellik gösterebilen bireyler olduğunu anlamaktır.

Bu yaklaşım, yetiştiricilikte bir tür deneme çiftleştirmesi olarak değerlendirilebilir. Çünkü bir kuşun genetik yapısını yalnızca dış görünüşünden anlamak her zaman mümkün değildir.

Mulley'nin modelinde, ilk eşleştirmeden elde edilen yavruların yaklaşık yarısının tepeli özellikle ilişkili geni alabileceği varsayılır. Ancak bu oran, ebeveynlerin genetik yapısına bağlı olarak değişebilir.

Tam daire tepeli kuşların tercih edilmesiyle, bu tepe biçiminin sonraki nesillerde daha sık görülmesi hedeflenir. Bunun ne ölçüde başarılı olacağı, tepe biçiminin kalıtılabilirliğine ve diğer genetik etkilere bağlıdır.

6.3. Üçüncü yıl ve sonraki yıllar: Seçici yetiştiricilik​

Bu aşamada, önceki çiftleştirmelerde tepeli yavru verdiği gözlemlenen kuşlar yetiştiricilik programında değerlendirilir.

Amaç; tam daire, yarım daire veya püskül tepe gibi farklı biçimlerde tepeli yavrular elde etmek ve bunların arasından sergi standartlarına uygun olanları seçmektir.

Yetiştiricinin yeterli sayıda kuş ve üretim kafesi ayırması, seçim yapabilmesi açısından önemlidir. Çok az yavru elde edildiğinde hem tepe kalitesini hem de vücut yapısını geliştirecek bireyleri seçmek zorlaşabilir.

6.4. Küçük tüy düzensizlikleri bulunan kuşları değerlendirmek​

Başındaki bir veya birkaç tüyü normalden farklı yönde duran kuşlar, tepeli soyların devamlılığı açısından değerlendirilebilir.

Bu kuşlar belirgin bir tepeye sahip olmayabilir. Bununla birlikte, soy geçmişleri ve çiftleştirme sonuçları onları yetiştiricilik açısından önemli hâle getirebilir.

Bu tür kuşların tam daire tepeli bireylerle eşleştirilmesi, tepeli yavru elde etme ihtimalini araştırmak için kullanılabilir. Sonuçlar, her eşleştirmede ayrı ayrı kaydedilmelidir.

6.5. İki tepeli kuşu çiftleştirmek​

İki tepeli kuşun çiftleştirilmesi, tepeli yavru sayısını artırmak amacıyla düşünülebilir. Ancak bu yöntem, yavruların mutlaka daha kaliteli veya daha düzgün tepeli olacağı anlamına gelmez.

Mulley, tam daire tepeli iki kuşu eşleştirmekten kaçındığını belirtir. Bunun nedenlerinden biri, çift veya üçlü tepe gibi birden fazla tepe oluşumunun ortaya çıkabileceği ihtimalidir. Bununla birlikte yazarın deneyimlerine göre, bu tür oluşumlar farklı eşleştirmelerden de çıkabilir.

Yazar, 2020 yılında iki ayrı üçlü tepeli kuş yetiştirdiğini, ancak bu kuşlardan yavru elde edemediğini aktarmaktadır. Bu örnek, sıra dışı tepe biçimlerinin ortaya çıkabileceğini gösterse de belirli bir eşleştirmenin kesin sonucunu kanıtlamaz.

Yetiştiricilikte temel ilke​

Tam daire tepeli kuşların yetiştiricilikte tercih edilmesi, bu biçimin genetik olarak her zaman baskın olduğu anlamına gelmez. Buradaki tercih, sergi standardında bu şekle daha yüksek değer verilmesiyle ilişkilidir.

En uygun eşleştirmeyi belirlemek için kuşların sağlık durumunu, vücut yapısını, soy geçmişini ve önceki yavruların özelliklerini birlikte değerlendirmek gerekir. Her çiftleştirmeden sonra yavruların kayıtlarını tutmak, sonraki yıllarda daha bilinçli seçim yapılmasını sağlar.

7. Tepeli Muhabbet Kuşlarının Sergi Standartları​

Tepeli muhabbet kuşları sergilerde yalnızca başlarındaki tepeye göre değerlendirilmez. Kuşun genel vücut yapısı, rengi ve işaretleri de puanlamaya dâhildir. John Mulley'nin yazısında aktarılan Avustralya sergi standardına göre, tepe kalitesine en fazla 30 puan ayrılır. Kalan 70 puan ise kuşun genel tipine, rengine ve işaretlerine dağıtılır.

Bu değerlendirmede amaç, yalnızca büyük görünen değil, aynı zamanda düzgün ve belirgin bir tepeye sahip olan kuşları öne çıkarmaktır.

7.1. Tam daire tepenin değerlendirilmesi​

Tam daire tepe, başın merkezinden dışarıya doğru yayılan tüylerin düzgün ve eksiksiz bir daire oluşturmasıyla tanımlanır.

Tepenin simetrik olması, merkezinin doğru konumda bulunması ve tüylerin yeterince dolgun görünmesi önemlidir. Tüylerin oluşturduğu dairenin çapı büyüdükçe daha fazla tüy etkilenebilir ve tepe daha belirgin hâle gelebilir.

Ancak yalnızca genişlik yeterli değildir. Tepenin düzenli, dengeli ve genel görünümü tamamlayan bir yapıda olması da beklenir.

7.2. Yarım daire tepenin değerlendirilmesi​

Yarım daire tepede tüyler başın orta çizgisinden öne doğru yayılır. Tüyler alın bölgesinde yarım daire biçiminde bir saçak oluşturur.

Kaynakta aktarılan standartta bu saçağın, gaganın üzerindeki etli bölgenin yaklaşık 8 mm üzerinde veya bu bölgeyi örtecek biçimde yükselmesi ya da aşağıya doğru yönelmesi ideal kabul edilir.

7.3. Püskül tepenin değerlendirilmesi​

Püskül tepede tüylerin dik durması ve belirgin bir tepe oluşturması beklenir. Kaynakta belirtilen ideal yükseklik yaklaşık 8 mm'dir.

Tüylerin gaganın üzerindeki etli bölgenin merkezine yakın bir noktadan yükselmesi, bu tepe biçiminin temel özelliğidir.

7.4. Birden fazla tepe ve beneklenme​

Sergi standardında tanımlanan bölgelerin dışında oluşan tepeler veya birden fazla tepe, değerlendirmede kusur olarak kabul edilebilir.

Bazı tepeli kuşlarda tüylerin üzerinde koyu renkli küçük noktalar görülebilir. Kaynakta flecking olarak adlandırılan bu görünüm, beneklenme olarak ifade edilebilir. Tam daire tepeli kuşlarda beneklenme, tepenin dış kenarına yakın koyu renkli noktalar şeklinde ortaya çıkabilir.

Bu tür kusurlar, ilgili serginin standardına göre cezalandırılabilir veya diskalifiye nedeni olabilir.

7.5. Tepe dışında değerlendirilen özellikler​

Tepeli muhabbet kuşları da diğer muhabbet kuşları gibi genel vücut yapısı, renk ve işaretler bakımından değerlendirilir.

Bu nedenle yetiştiricilikte yalnızca tepeye odaklanmak yeterli değildir. Sağlıklı, dengeli vücut yapısına sahip, tüyleri düzgün ve kendi renk çeşidinin özelliklerini taşıyan kuşlar yetiştirmek de önemlidir.

Sergi puanlamasında kullanılan ayrıntılar, ilgili ülkenin ve organizasyonun güncel standardına göre değişebilir. Bu nedenle yarışmaya katılacak yetiştiricilerin güncel değerlendirme kurallarını incelemesi gerekir.

8. Tepeli Muhabbet Kuşu Yetiştiriciliğinde Başarı İçin Öneriler​

Tepeli muhabbet kuşu yetiştiriciliği sabır, dikkatli gözlem ve düzenli kayıt tutmayı gerektirir. Tepe şeklinin karmaşık kalıtımı nedeniyle, yalnızca ebeveynlerin görünümüne bakarak yavruların özelliklerini kesin biçimde tahmin etmek mümkün değildir.

Başarılı bir yetiştiricilik programında şu noktalara dikkat edilmelidir:

• Sağlık öncelikli olmalıdır: Eş seçerken kuşların genel sağlık durumu, kondisyonu ve üreme uygunluğu değerlendirilmelidir.
• Soy kayıtları tutulmalıdır: Ebeveynler, yavrular ve her çiftleştirmeden elde edilen sonuçlar kaydedilmelidir.
• Tepe biçimi dikkatle incelenmelidir: Tam daire, yarım daire ve püskül tepe arasındaki farklar doğru belirlenmelidir.
• Yalnızca tepeye odaklanılmamalıdır: Vücut yapısı, renk, işaretler ve genel kondisyon da korunmalıdır.
• Yavrular gelişimleri boyunca gözlemlenmelidir: Yavruluk dönemindeki tüy düzensizlikleri büyüdükçe değişebilir.
• Sonuçlar kesin genetik kurallar gibi değerlendirilmemelidir: Her eşleştirmeden elde edilen sonuçlar, sonraki yetiştiricilik kararlarına yardımcı olacak veriler olarak ele alınmalıdır.

Sonuç​

Tepeli muhabbet kuşları, farklı tüy yapıları ve karmaşık kalıtım özellikleri nedeniyle yetiştiricilik açısından özel bir yere sahiptir. Tam daire, yarım daire ve püskül tepe gibi biçimler, bu kuşların en belirgin özellikleridir.

Tepeli özelliğin ortaya çıkmasında birden fazla genin etkili olabileceği düşünülmektedir. Bu nedenle iki tepeli kuşun eşleştirilmesi her zaman istenen tepe biçimine sahip yavrular elde edilmesini sağlamaz. Bazen belirgin bir tepesi olmayan kuşlar bile yetiştiricilik programında değerlendirilebilir.

Düzenli kayıt tutmak, sağlıklı kuşları seçmek ve yavruların gelişimini dikkatle takip etmek, uzun vadeli başarı açısından önemlidir. Tepeli muhabbet kuşu yetiştiriciliğinin asıl zorluğu, yalnızca farklı bir tepe elde etmek değil, bu özelliği kuşun genel kalitesini koruyarak geliştirmektir.

John Mulley'nin incelemesinin temel amacı da tepeli muhabbet kuşlarının genetiğini daha anlaşılır hâle getirmek ve bu alanda çalışmak isteyen yetiştiricilerin ilgisini artırmaktır.